سوالات متداول

سن هفت سالگی را سن خوبی برای اولین معاینه ارتودنسی ذکر شده است . در این سن تمام دندانهای شیری و تعدادی از دندانهای دائمی رویش پیدا کرده اند و برای متخصص ارتودنسی امکان ارزیابی دقیقی از وضعیت کلی دندانی فکی بیمار را فراهم می کند. شایان ذکر است با وجود امکان تشخیص بسیاری از ناهنجاری دندانی فکی تنها موارد محدودی را می توان در همین سن مورد درمان قرار داد. البته برای مشکلات دیگر نیز برنامه زمانی معینی از سوی ارتودنتیست جهت مداخله ارتودنسی در آینده برای شما تدوین می گردد.

در گذشته درمان ارتودنسی معمولا” به کودکان و نوجوانان محدود می شد ولی واقعیت این است که دندان ها حتی در سنین بالا می توانند حرکت کنند و شیوه حرکت دادن دندان ها در تمام سنین یکسان است. بنابراین درمان ارتودنسی در بزرگسالان  و سنین بالا نیز امکان پذیر است هرچند درمان این افراد ممکن است با محدودیت هایی روبرو باشد که فقط توسط ارتودنتیست قابل تشخیص و درمان است.  با این حال بر اساس نوع قرارگیری و ناهنجاری‌ دندان‌ها، ویزیت و معاینه برای درمان با ارتودنسی دندان‌ها باید قبل از سن بلوغ باشد تا هنگام رشد فک بتوان جا به جایی دندان‌ها را در نظر گرفت. اغلب سن مناسب درمان ارتودنسی متحرک بین 8 یا 9 سالگی و شروع درمانهای ارتودنسی ثابت از 12 سالگی می باشد. اگر بیمار دارای مشکلات فکی است با کمک درمان و دستگاه ارتودنسی، مشکل قابل حل خواهد بود، اما با گذشت زمان بیشتر درمان فک فقط با روش ارتودنسی قابل حل نیست و بیمار نیاز به جراحی فک دارد.

کشیدن دندانها در ارتودنسی گاهی ضروری است. البته این نگرانی همیشه برای بیمار و یا والدین مطرح است که از دست دادن یک یا چند دندان سالم می تواند بواسطه کاهش دندانها در آینده باعث مشکلاتی برای بیمار گردد. لیکن علم ارتودنسی پس از گذشت دو قرن از ابداع خود چنین نگرانی را قویا” مطرود می داند. به علاوه باید توجه داشت که فضای خالی ناشی از کشیدن دندانها طی درمان ارتودنسی کاملا” بسته می شود.

مدت زمان درمان ارتودنسی به مقدار ناهنجاری دندان ها در هر فک و نیز سن بیمار بستگی دارد، اما میانگین مدت زمان درمان ارتودنسی حدود 12 تا 18 ماه است که فرد باید هر ۴ یا ۶ هفته توسط دندانپزشک خود معاینه شود.

چنانچه مشکل بیمار تنها نامرتب بودن و کجی دندانها باشد، می توان در هر سنی به شرط سلامت لثه دندانها اقدام به درمان نمود. ولی در مواردی که ناهنجاری های فکی وجود دارد، با توجه به پایان یافتن رشد در افراد بالغ گاهی می توان در موارد خفیف تنها با ارتودنسی (ارتودنسی کاموفلاژ) اقدام به کاهش تظاهر مشکل زمینه ای فکی نمود. اما در موارد شدیدتر ممکن است نیاز به درمان های مشترک ارتودنسی و جراحی فک وجود داشته باشد. در اینگونه موارد روند درمان به این شکل خواهد بود که ابتدا بیمار یک دوره حدود ۱۲-۶ ماهه تحت درمان ارتودنسی ثابت قرار می گیرد. طی این درمان دندانها مرتب گردیده و شرایط برای انجام جراحی فک مهیا می گردد. سپس یک متخصص جراحی فک و صورت عمل جراحی فک را انجام می دهد. پس از دوره نقاهت مجددا” درمان ارتودنسی برای یک مدت کوتاه چند ماهه جهت ایجاد تغییرات جزئی و در عین حال مهم ادامه می یابد.

در هفته های اولیه بعد از قرار دادن سیم و براکت ها ممکن است فرد احساس درد داشته باشد که بعد از گذشتن چند روز درد و ناراحتی از بین میرود.

هیچ کدام از انواع درمان های ارتودنسی، باعث آسیب دیدن دندان ها نمی شود. اما به دلیل وجود هر نوع بریس و دستگاه ارتودنسی در دهان و در مجاورت دندان ها، لازمست تا بهداشت دهان و دندان را بیش از قبل رعایت کنید. در ارتودنسی ثابت، با توجه به ثابت بودن بریس در دهان، این مسئله اهمیت بیشتری پیدا می کند.