ارتودنسی ثابت

ارتودنسی ثابت چیست؟

ارتودنسی ثابت روشی از ارتودنسی است که در آن بیمار قادر نخواهد بود تا دستگاه ارتودنسی را از دهان خود خارج کند چرا که براکت های ارتودنسی بر روی دندان به صورت ثابت وجود دارند و با استفاده از  کش های ارتودنسی به یکدیگر متصل شده اند.

براکت های ارتودنسی تا انتهای طول درمان ارتودنسی بر روی دندان بیمار باقی خواهند ماند و سیم ها نیز هر چند جلسه یکبار توسط متخصص ارتودنسی تعویض خواهند شد.

روند درمان ارتودنسی ثابت:

درمان ارتودنسی ثابت به گونه ای صورت می پذیرد که شاهد جابه جایی مداوم در دندان و فک خواهیم بود تا در جایگاه مناسب خود قرار گیرند.

در برخی از مراجعه کنندگان به دلیل عدم وجود فضای خالی برای جا به جایی دندان ها، متخصص ارتودنسی تشخیص می دهد که آیا نیاز به کشیدن دندان هست یا خیر. در این صورت در جلسه ابتدایی با نظر پزشک متخصص این کار صورت می پذیرد و در نتیجه در این افراد مشاهده خواهیم کرد که جا به جایی دندان ها با سرعت بیشتری صورت می پذیرد.

در هر جلسه ی درمانی که توسط پزشک تعیین می شود، به بررسی و تنظیم بریس ها و کش های ارتودنسی پرداخته می شود.

هدف ارتودنسی ثابت:

همانطور که مشخص است، هدف از درمان ارتودنسی چه به روش ارتودنسی ثابت و چه به روش ارتودنسی متحرک و دیگر روش ها، دستیابی به بهترین جایگاه دندانی و اصلاح ناهنجاری های فک و دندانی می باشد.

از مهم ترین مسائل در طول دوره ی درمان ارتودنسی ثابت، مراقبت و رعایت بهداشت بیمار و همچنین همکاری وی با متخصص ارتودنسی می باشد. در غیر این صورت برای دستیابی به نتیجه ی مناسب، مدت زمان طولانی تری نیاز خواهد بود و حتی در مواردی در صورت عدم رعایت بهداشت و موارد جانبی، پوسیدگی و آسیب های دندانی ظاهر خواهند شد.

ارتودنسی ثابت برای ناهنجاری های گوناگون قابل استفاده می باشد. بدین صورت که می توان برای ارتودنسی ثابت فک بالا، ارتودنسی ثابت دو فک و… مورد استفاده قرار می گیرد.

ارتودنسی ثابت دوفک از درمان های ارتودنسی می باشد که برای بیمار به سهولت انجام نمی شود و به خصوص در روزهای ابتدایی فرد احساس ناراحتی در ناحیه دهانی خود خواهد داشت.

لازم به ذکر است که نوع ارتودنسی لینگوال با ارتودنسی ثابت متفاوت است زیرا در ارتودنسی لینگوال، براکت ها در قسمت داخلی جای می گیرند و در نمای بیرونی دندان هیچ تغییر ظاهری ایجاد نمی شود.

چه ناهنجاری هایی با ارتودنسی ثابت درمان می شود؟

به طور کلی ارتودنسی برای درمان به هم ریختگی دندان ها و روی هم قرار گیری نامناسب دندان های بالا و پایین که اصطلاحا مال اکولوژن گفته می شود. ناهنجاری های دندان و فک در بسیاری از موارد دلایل وراثتی دارند. به طور مثال در یک کود فک از مادر به ارث می رسد و دندان ها از پدر به ارث می رسند. در نتیجه فک کوچک و دندان های بزرگ با یکدیگر همخوانی ندارند و باعث به هم ریختگی و بی نظمی دندان ها می شود.

البته برخی از دلایل محیطی مانند مکیدن انگشت شست، تنفس دهانی ، از دست دادن زود هنگام دندان های شیری به دلیل بهداشت ضعیف ،  ضربه  و یا تغذیه نامناسب هم میتوانند از جمله دلایل به هم ریختگی دندان ها باشند.

مراحل ارتودنسی ثابت به شرح زیر است:

ارزیابی اولیه پزشک متخصص ارتودنسی :  در ارزیابی اولیه که توسط پزشک متخصص ارتودنسی انجام می پذیرد به جهت بررسی مشکلات و سایر بیماری هاست در واقع پزشک شما می بایست این اطمینان را داشته باشد که دندان ها و فک شما در وضعیت سالمی قرار دارند و سپس اقدام به انجام ارتودنسی نماید. اگر چنین نبود از شما میحواهد تا به یک دندانپزشک مراجعه کنید و اقدامات اصلاحی درمانی خود را پیش از انجام ارتودنسی انجام دهید.

قالب‌گیری و تهیه مدلدر مرحله پس از معاینه اولیه پزشک شما از دندانها قالبی را تهیه میکند تا بتواند از این قالب موقعیت و وضعیت هر دندان را تشخیص دهد.

عکس OPG دندان : در عکس OPG دید بهتر و وسیعتری را از وضعیت قرارگیری دندان ها و همچنین ریشه دندان ها و فک بیمار در اختیار پزشک شما قرار میدهد.

تصویرسازی رایانه‌ایدر این ارزیابی متخصص ارتودنسی برای درمان ارتودنسی ثابت می تواند طرح درمان مناسب را تهیه کند و میزان تاثیر یک روش درمانی را در فرم صورت و تقارن فک بررسی نماید.

عکس‌برداری قبل و بعد از درماندر این ارزیابی متخصص ارتودنسی برای درمان ارتودنسی ثابت عکس هایی را قبل و بعد از ارتودنسی از صورت و دندان ها تهیه می کنند تا میزان پیشرفت دندان و اثر آن بر شکل صورت را بررسی کنند.

معاینه کامل بیمار: در مراحل ارتودنسی ثابت ممکن است مرحله ۱ و ۲ به صورت همزمان با هم انجام شود.بعد از اینکه موافقت بیمار برای شروع درمان ارتودنسی ثابت کسب شد در نخستین جلسه،معاینه کاملی برای تعیین نیازهای بیمار انجام می شود. در این معاینه تمامی سوالات بیمار پاسخ داده خواهد شد و پزشک هزینه تقریبی برای درمان را ارزیابی و به بیمار اعلام میکند و بر اساس پیش بینی خود زمانبندی را برای درمان اعلام کرده و در پرونده پزشکی بیمار تمامی تصاویر و قالب ها ثبت می شوند.

توضیح روش‌های مختلف درمان ارتودنسی پس از جلسه مشاوره و معاینه کامل نمونه ای از دستگاه ها و تجهیزات ارتودنسی، بریس ها و … به بیمار نشان داده خواهد شد و در این مرحله زمان قرارگیری بریس ها بر روی دندان مشخص خواهد شد.

قرار دادن بریس در دهان :در این مرحله از درمان ارتودنسی ثابت تجهیزات مربوط به ارتودنسی در دهان و بر روی دندان جایگذاری می شود و براکت ها بر روی دندان چسبانده می شوند.در این مرحله تمام مسائل مربوط به جایگاه براکت‌ها، تجویز براکت مناسب، نوع براکت و انتخاب سیم پوشش داده می‌شود.

درمان ارتودنسی نامرئیدر حالتی که بیمار ارتودنسی نامرئی را انتخاب کرده باشد قالب ها به لابراتوار ارسال خواهند شد و لابراتوار از روی مدل رایانه ای اقدام به ساخت پلاک ها کند و پس از قرارگرفتن پلاک ها در دهان بیمار روشهای مراقبت از پلاک ها به بیمار آموزش داده می شود. پلاک های ارتودنسی نامرئی در طول شبانه روز بین ۲۲ تا ۲۳ ساعت می بایست استفاده شوند. پلاک ها بر اساس صلاحدید متخصص ارتودنسی و در اکثر مواقع به صورت هر دو هفته یکبار تعویض می شوند. این یکی از دلایلی است که هزینه ارتودنسی نامرئی را افزایش می دهد.

جلسات تنظیم براکت ها : در این مرحله از درمان ارتودنسی ثابت براکت ها تنظیم و پیشرفت بدست آمده در طول درمان بررسی می شود.جلسات تنظیم براکت ها به مدت ۱۰ الی ۱۵ دقیقه و در فاصله های ۸ الی ۱۰ هفته ای زمانبندی می شود.

پایان درمان ارتودنسی ثابت و خارج کردن بریس ها: این مرحله ، مرحله پایانی ارتودنسی ثابت است و متخصص ارتودنسی در این مرحله اقدام به برداشتن براکت ها از روی دندان بیمار میکند. پس از ارتودنسی ثابت پزشک متخصص ارتودنسی اقدام به جرم گیری دندان بیمار میکند و همچنین تجویز فلوراید تراپی میکند. و تصویر قبل از ارتودنسی به بیمار نشان داده خواهد شد تا تغییرات خنده و چهره خود را در آن ببیند و لبخند جذاب فعلی را با قبل از ارتودنسی مقایسه کند.

البته که در این مرحله مراقبت و دستورات نهایی پس از پایان ارتودنسی ثابت آغاز خواهد شد که درمان و برگشت ارتودنسی را با دستگاه هایی مثل

نگهدارنده ارتودنسی یا ریتینر ناممکن سازد. زمان استفاده از این ریتینر ها توسط پزشک معالج تعیین میگردد و ممکن است زمان زیادی به طول انجامد. برای این منظور از مقاله راهنمای پایان ارتودنسی استفاده کنید.

ارتودنسی ثابت یا ارتودنسی متحرک

وجه تمایز بین ارتودنسی ثابت و ارتودنسی متحرک در پلاک متحرک و اجزای ثابت می باشد.

در درمان به روش ارتودنسی متحرک، بیمار قادر خواهد بود تا برای غذا خوردن، مسواک زدن، ورزش کردن و… پلاک را از دهان خارج کرده و مجددا جایگذاری نماید. اما این امکان در ارتودنسی ثابت وجود ندارد. و هرگونه جا به جایی و تغییر در تنظیمات ارتودنسی ثابت تنها توسط متخصص ارتودنسی صورت  می پذیرد.

لازم به ذکر است که از ارتودنسی متحرک برای بیمارانی که در سن رشد هستند و فکی دندان آنها در حال رشد می باشد، بیشتر استفاده می شود. زیرا انعطاف پذیری و تغییرپذیری در فک و دندان کودکان بسیار راحت تر شکل خواهد گرفت.

در خصوص انتخاب بهترین روش درمانی برای شما تنها پزشک متخصص ارتودنسی قادر خواهد بود تا شما را یاری نماید.